Zeegras groeit maar mondjesmaat Helderse Courant 7 augustus 2013 door A.Booy

Vulling voor matrassen en onderdeel dijken

1

Den Helder Vroeger sliepen veel Nederlanders die in de buurt van de Waddenzee woonden op een matras gevuld met gedroogd zeegras. Die tijden keren nooit weer. Het zeegras wil namelijk nog niet massaal aanslaan op het Balgzand. Zeegras is, zoals het woord al aangeeft, gras dat op de bodem van de zee groeit. Er bestaat zeegras dat nooit boven water komt, maar ook zeegras dat een deel van de dag droog staat, zoals op het wad.

,,We gingen er bij de start van dit project van uit dat we zo’n vijf procent van de bodem van de proefvelden met gras bedekt wilden zien”, vertelt bioloog Wouter van der Heij. ,,Maar hier bij ’t Kuitje zijn er maar enkele delen van de proefvelden die zoveel zeegras bevatten. Op grote stukken is er minder dan vijf procent zeegras waarneembaar.”

Toch is de wetenschapper van de Waddenvereniging zeker niet ontevreden: ,,We hebben aangetoond dat zeegras weer terug kan komen in de Waddenzee. Het gaat langzaam, maar gestaag. Bovendien loopt ons programma nog drie jaar door. Als we een overzicht van vijf jaar project-Zeegrasherstel hebben dan maken we de balans op.”

fotoTwee jaar geleden begon de Waddenvereniging samen met Rijkswaterstaat aan het planten van zeegras op drie plekken in de Waddenzee. Bij Den Helder, boven de Groningse kust en ter hoogte van de haven van Schiermonnikoog. Samen met vijftig vrijwilligers werden pollen zeegras die bij het Duitse eiland Sylt geoogst waren, uitgezet in de Nederlandse Waddenzee. In augustus 2011 en augustus 2012 gebeurde dat op het Balgzand. Gisteren kwam bioloog Wouter van der Heij kijken wat er was aangeslagen na twee winters.

2Jan Lont De Waddenvereniging had er een excursie van gemaakt die begon op Wieringen waar in Museum Jan Lont diverse voorbeelden werden bekeken van het gebruik van zeegras. Het gras werd vroeger geoogst met de zeis door Wieringers. Na te zijn gedroogd werd het voor verschillende doeleinden benut. Voor dijkversteviging, maar ook matrassen en kussens. Na het aanleggen van de Afsluitdijk veranderde het leefklimaat en verdween het zeegras. Bij Duitsland en Denemarken zijn nog wel grote velden te vinden. ,,Het terugbrengen van zeegras in de Nederlandse Waddenzee is onder meer van belang om de kraamkamerfunctie van de zee te versterken”, zegt Van der Heij. ,,Het gras biedt een voedingsbodem voor organismen. Het gras bouwt ook mee aan het wad. Maar als het niet wil aanslaan, stoppen we er over drie jaar mee.”’